19 Jun 2015

Koek!

My liefste moeder het die negende Junie sewentig geword. Ek en my sussie het besluit om ir haar 'n ete te gee. Sy sal nooit so  iets ir haarself doen nie. Altyd bereid om ander te help, altyd selfopofferend, toegewyd, maar sy skuif haar eie behoeftes altyd op die agterplaat. So, ek en my sus het in 'n spanpoging gesorg vir die gepaste viering van hierdie mylpaal in ons moeder se lewe. Dis die minste wat ons kon doen.
Wat ek eintlik wil wys is die koek. Ek het maande terug op Facebook 'n breiwerkkoek gesien, en geweet: dis die een vir my altyd breiende ma. Het ure spandeer om resepte te soek, en planne te beraam vir versiering.
Voordat julle dink dit was 'n heldedaad van my kant af, dit was 'n louter vreugde. Ek het vroeër jare graag gebak, maar my noointjieskind het gou baie vaardiger as ek geraak, en ons huis se bakkery oorgeneem. Die dogtertjie wat op haar stoeltjie alles wat ek in die kombuis doen dopgehou het, kon meng en klits en roer (en mors) lank voordat sy skooltoe is. Ek weet nie hoe oud sy was toe sy haar eerste koek alleen gebak het nie, maar sy was skaars in die skool. Ek het opsy gestaan dat sy kan verbykom. Sy het haar eie troukoek gebak, 'n troukoek vir vriende, en meer verjaardagkoeke as wat ek kan tel. Gaan kyk hier an haar besondere troukoek.  Maar haar ouma se koek het ek vir myself toegeëien. Anzelle was aan die ander kant van die telefoonlyn om geduldig raad te gee, want ek is verroes, en nie naastenby op hoogte van die ongelooflike moontlikhede nie. Dis wat ek uitgerig het:

 

Ek het twee koeke gebak- 'n Duitse sjokoladekoek, en 'n wit fluweelkoek. Die sjokoladekoek het 'n vulsel gehad van geroosterde klapper en neute, en die wit koek 'n vulsel van mascarpone en wit klapper. So baie klapper want my liefste moeder is mal oor daardie malvalekkers met die klapper om. Ek het die koeke gebak en gevries, en die vulsels voor die tyd gemaak, asook die allerlieflikste bedekking van Switserse botteroom.
Die versierings was die grootste pret. Dis soos om klei te speel. Ek was nie dapper genoeg om my fondant self te maak nie, dié het ek liewer by die bakwinkel klaar gekoop. Ons het laas Vrydag al die koekgoed, die gevriesde pot goulash en bottels komkommerslaai in die kar gelaai en die pad gevat plaastoe na daar waar ek vandaan kom. Going back west. Saterdag het ek my ma uit die eetkamer verban, en die koek aanmekaar gesit. Ek het die twee koek afsonderlik versier, en dit met 'n laag waspapier tussenin opmekaar gestapel, en versier en versier en versier.



 Bolletjies wol. Lekker wol.

 'n Stuk breiwerk oor die kant drapeer. Het ongelukkig nie 'n nabyskoot daarvan gerky nie.


 En baie knopies.

Met die sny van die koek het ek eenvoudig die groter versierings afgehaal (waarvan drie en negentigjarige ouma Susie saamgeneem het ouetehuis toe) en die koeke van mekaar af gehaal. Die waspapier het 'n bietjie klam geword en hier en daar vasgesit, maar dit maak nie saak nie. Die koekpolisie was gelukkig nie daar nie.


Ma was tevrede.

Ook goed ek het voluit gegaan. Toe ek vra oor ander spesiale koeke, was daar vir my ma net twee- vir haar een en twintigste verjaardag, en vir haar troue. Dit was ander tye waarin sy grootgeword het. Maar dis nooit te laat nie.

Groete van huis tot huis!

10 Jun 2015

Hallo!

Ek het jou omtrent lanklaas gesien. Geen verskonings nie- my tweede boek is al lankal klaar en verskyn eersdaags op die rakke. Dis 'n opvolg op Gelyke Kans. So lyk sy:



Vir 'n paar maande was ek weer net 'n poplap met 'n stoflap (en soos altyd, 'n hekelpen) maar ek het verlede week 'n nuwe boek begin skryf. Heerlik, so in die sonnetjie. Ek is op die oomblik weer my weeklikse huishulp kwyt, en dis verstommend hoeveel tyd  klein goedjies opvreet. Stadig maar seker kom ek darem weer in 'n roetine, en ek is van plan om in die toekoms  meer hier met jou te kom kuier.

Wat in die maande tussenin gebeur het:

My brombeer was weg, terug, weg, terug. Jy weet hoe dit met sy werk gaan. Volgende week gaan hy weer vir 'n maand of so weg. My gekerm dat hy minstens winters hier moet wees sodat ek agter sy wye beerrug kan slaap, het op dowe ore geval. Maar ek kla nie te hard nie. Sy werk sit brood op die tafel, en te danke daaraan kan ek my passies uitleef.
Ons het nuwe kaste in ons aantrekkamer laat insit. Dit was 'n taak van epidermiese proporsies om twintig jaar se opgaargoed uit ons ou kaste te kry, om nie eens te praat van binnedring van my spasie en die verskriklike stof nie. Maar dis nou gedoen, en dit lyk pragtig. Ek sal 'n foto wys sodra die mure geverf is.
Uiteindelik het ons ook ons klein badkamer laat oordoen, wat 'n nog groter gedoente as die kaste  was. Maar dit was ook die stof en graas werd. Ons moet nog 'n blinder vir die venster paat maak, en 'n rak of twee opsit, dan wys ek vir jou hoe dit lyk.
Verder het ek geknutsel en gelees en so bietjie geskryf.

Hier is 'n paar knutselgoed uit my wolmandjie. Natuurlik het ek nie alles afgeneem nie, dit kry soms huise voordat ek daaraan dink.  Ek plaas nie vandag die skakels nie, maar laat weet my as jy na een van die patrone op soek is, dan soek ek dit.







Die diertjies is na kindertjies by 'n plek van veiligheid. 


 Drupmatjies. Ek weet nie hoeveel ek al hiervan gehekel het nie.




My pa se eetstoeltjie het 'n nuwe kabelkussing gekry (hierdie een het nie 'n patroon nie),




 die langbeenstoeltjie het 'n sitplekoortreksel gekry (ook uit my kop uit gehekel),


en ek het 'n nuwe rusplek vir my voete gehekel (geen patroon).




 'n Vriendin se gastetoilet se gordyntjie. Ek het dit van 'n prentjie afgehekel, so daar is ongelukkig nie 'n patroon nie.


My nuutste projek in wording.

Dis dan my storie vir vandag. Groete van huis tot huis!



06 Feb. 2015

'n Boek of twee

Ek was baie lanklaas hier, ek weet, ek weet.

Presies 'n jaar gelede het ek 'n kans gewaag en 'n manuskrip gepos. Dit is goed deur Lapa ontvang, en een boek het twee geword.

So 'n skrywery behels: dink 'n storie uit, sit agterstewe op stoel neer, skryf elke dag 'n stuk totdat die storie klaar is en jy genoeg woorde het. Lees, verander, lees, verander, totdat jy tevrede is. Stuur weg. Wag. As die manuskrip aanvaar word, skryf oor- maak veranderinge en verbeteringe. Lees. Verbeter. Lees. Totdat jy tevrede is, of jou sperdatum aanbreek. Stuur weer weg. Wag. Maak nog veranderinge en verbeteringe. Herhaal die proses totdat die uitgewer tevrede is. Wag. Lees die bladproewe. So ja. Fluit fluit, hierdie storie is uit.


Die eerste een verskyn Maart op die rakke. Dis 'n ou storie.

Die (fourtysomething) heldin kom agter haar man het 'n dwalende oog, en voete van klei. Sy is verneder en gebroke, en vlug na haar strandhuis (sy het baie probleme maar gewig en geld is nie deel daarvan nie, gelukkige sy). Daar ontmoet sy 'n ou liefde, en vind troos. Maar teruggekom by die huis wil haar man haar terughê. Hy het nie veel ander foute nie, en sy het hom nog lief. Maar het sy hom nog lief genoeg om hom alles te vergewe? Dis kortweg waaroor die storie gaan. Jy gaan nie jou naels daaroor opkou nie, maar jy sal jou moontlik kan vereenselwig met Jessica wat 'n gewone vrou en ma soos ek en jy is, en gewone dinge doen soos ons.

Sou jy jou man in so situasie kon vergewe? Of het jy? As jy jou storie met my wil deel, doen dit gerus. Gebruik die e-pos onder aan as jy dit privaat wil hou.

Die tweede boek is 'n opvolg, pas klaar, en ek wag vir die bladproewe.

Ek het darem nie vir maande aaneen net geskryf nie. Ek wys julle volgende week wat ek alles geknutsel het.



Groete van huis tot huis.


25 Jul 2014

Strepe Lekkerte

Die streepkombers is aansteeklik. 


Vriendin Melanie het dit by haar buurvroue aangesteek, ongelooflik vinnig geleer hekel, en dit aangedra om vir my te kom wys hoe sy vorder. Julle weet hoe vatbaar ek is vir sulke baldadighede. Voordat jy kon sê 'hekelpen', is ek ook oorval, en drie weke en drie seisoene van een van my gusnteling stories later, was my kombers klaar. Ek plaas baie foto's om sodat julle die verskillende patrone mooi kan sien.

Ek het double knit wol gebruik, en 'n 4.5mm hekelpen.Ek het geen idee hoeveel kleure ek gebruik het nie.



 




Sodra 'n mens verveeld raak, begin jy met 'n nuwe steek/patroon en kleur.








Die bobbeltjies is my gunsteling. Mens moet net die bobbelsteke mooi styf trek om dit goed te laat uitstaan, en ek het in die later rye 5 langebene in elke bobbeltjie gemaak, i.p.v. net vier.






Hier is geskrewe ry-vir-ry aanwysings met of sonder foto's, om hierdie plesierige kombers te hekel. Ek het 193 steke gehekel, en dit pas op my dubbelbed, maar sonder oorhang. Die aanwysings is duidelik, en meestal maklik. Lees dit net baie mooi. Ek het nie die patroon op die letter gevolg nie, net naastenby, en aangehou totdat die kombers so lank soos ek is. Die enigste wenke wat ek het is:

1) Tel na elke patroonry jou steke, sodat jy dit kan regmaak. Ek het in die half-langbeen of langbeenrye vermeerder of verminder as dit nodig was.
2) Maak seker dat jou bobbeltjies aan dieselfde kant is, deur 'n ekstra ry langbene of half-langbene as dit nodig is.
3) Vir die Catherine Wheel moet jou spanning baie los wees. Ek het in my later rye daarvan ook dan oorgeslaan na 'n nr 5 hekelpen.
4) Werk soveel moontlik wolletjies in soos jy aangaan, anders gaan dit ure neem na die tyd. Ek het 'n omvou rand gedoen, wat die wolletjies wegsteek, soos Little Woollie. Dis 'n paar rye kortbene, wat omgevou en vasgewerk word. Dit lyk heel netjies:






 

Is dit nie mooi nie? Op Ravelry is daar ook 'n skakel na die patroon, en jy kan na ander komberse ook kyk. Is jy ook lus om een te hekel? Laat weet my, en ook as jy reeds deur die gogga gebyt is. Ek sal graag joune wil sien.



 

Groete van huis tot huis!

23 Jul 2014

Sakke vol plesier, en 'n hasie

Ek was lanklaas hier, ek weet. Maar onthou ek het lank terug vertel ek hiberneer? Dis wat ek maar elke winter doen. My Brombeer is terug van Praag af, en dis so lekker om weer snags 'n groot, knus lyf langs my te he.  My hart was die laaste paar maande stil, maar my hande besig. As jy wonder waarheen ek maande aaneen verdwyn, ek sit in 'n sonkol,



en  knutsel.


 Hierdie hasie 


 


het haar rokke ingepak


 


en by  drie-jarige Mia gaan bly. 


Hasie, hoekom is jou stert so kort?




Baie ordentlik, met wit onderklere: 


 Vir oulaas het sy geposeer vir foto's:







Ek mis haar vriendelike baldadigheid op my tafel, maar sy het 'n klein hartjie baie bly gemaak. 


Mia se groot sussie, Carli, het 'n handsakkie gekry:



 Vriendin Melanie het ook een gekry, vir haar Europese reis, omdat myne vir my so handig was:


 


met sakkies vir alles en nog wat





 'n geruite voering,



 en 'n lang band sodat sy dit skuins oor die lyf kan dra.



 Dit was vir my so lekker om die handsakke te hekel, nog 'n dogtertjie het een as verjaardaggeskenk gekry.






met die uiltjie-motief waarvan ek so baie hou:


 


'n Vriendelike pienk knoop





 'n vrolike kolletjies voering.


en 'n bont band.



 

Ek maak die handsakkies van ouma-blokkies, sonder 'n patroon. Die motief vir Melanie se handsak het ek op Pinterest gesien, maar die skakel na die patroon werk nie, so ek het maar net van die foto af gehekel. Die hasie is ook 'n verbeeldingsvrug.

Natuurlik is dit nie die einde nie. Volgende keer vertel ek julle meer hiervan,



maar vir vandag is my storie eers uit. Groete van huis tot huis!